Korkmuyorum senden, sonbahar,
Hiç korkmam — ağlasan da, çatlasan da.
İstersen ulu ya da bağır pencerelerde
İstersen söyle zavallı şarkılarını

Korkmuyorum senden, sonbahar
Korku ruhumu sünger gibi emdi
Beni bir ilmek gibi uçuruma itti
Her şeyi yok etti ve devirdi

Korkmuyorum senden, sonbahar
Kalk ve göster ufak gözlerini bana
Ardından, bakayım soyduğun çıplak çamlara
Biraz bakacağım, temkinle gideceğim sonra

Korkmuyorum senden, sonbahar
Ben miyim korkması gereken, sonu olmayan kederinden
Tüm griliğini, karmaşını fırlatsam
Biliyorum ki senin de bir farkın yok yaz ayından

Korkmuyorum senden sonbahar
İster dök bütün yapraklarını ister öldür tüm kuşlarını
Kimse, daha da merak etmeyecek kuşlarını
Sen ki, çekip gittiğinde, anlamını yitirdiğinde

Korkmuyorum senden, sonbahar
Zaten bilirim senin o yağmurlarının ruhsuzluğunu
Sevgin ki, o da ahlaksız ve zavallı
Sonbahar, dudaklarından okuyorum bunu

Korkmuyorum senden, sonbahar
Her yıl tekrar tekrar tanırsın beni
Tanırsın – ardından tekrar çağırırsın
”Bu kez farklı bir şekilde buluşalım”

Korkmuyorum senden, sonbahar
Paramparça etsen de her şeyi
Korkmam; ama yine de, tekrar tekrar yalvarıyorum sana:
Gittiğin yerden dönme sakın bir daha.

Aliya Şaekova – Rusya’dan Mektuplar
Çeviri: Ahmet Kağan Sefer

Не боюсь я тебя, осень
Не боюсь совсем, хоть ты тресни
Хочешь – вой и ори в окна,
Хочешь – пой свои жалкие песни.


Не боюсь я тебя, осень,
Страх мне душу как губку выжал,
Он петлей меня в бездну бросил,
Все разрушил и опрокинул.


Не боюсь я тебя, осень
Поднимись, покажи глазки,
Дай взгляну в пустоту сосен,
Только миг-отойду с опаской.


Не боюсь я тебя, осень
Мне ль бояться тоски беспросветной?
Суматоху твою отбросив,
Знаю я, ты – тоже, что лето.


Не боюсь я тебя, осень ,
Пусть ты сбросишь хоть все свои листья.
Птиц убей, ведь о них не спросят,
Когда ты потеряешь смысл.


Не боюсь я тебя, осень
Пустоту дождей твоих знаю,
О любви твоей жалкой, порочной,
По губам твоим, осень, читаю.


Не боюсь я тебя, осень,
Каждый год узнаешь ты снова.
Узнаешь-и меня просишь,
Чтобы встретились мы по-другому .


Не боюсь я тебя, осень,
Хоть вдребезги расстарайся .
Не боюсь, только снова и снова
Я молю тебя: не возвращайся.



Алия Шаехова – Письма из России
Перевод: Ахмет Каан Сефер



Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir